www.ZUS.pl
Zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
społecznych (Dz.U. nr 137, poz. 887 z późn. zm.), ubezpieczeni urodzeni
po 31 grudnia 1968 r. (a więc ci, którzy w dniu wejścia w życie ustawy,
tj. 1 stycznia 1999 r., nie mieli więcej niż 30 lat) zobowiązani byli do
podpisania umowy z wybranym przez siebie otwartym funduszem emerytalnym
(OFE). Umowy te należało podpisać do 30 września 1999 r.
Osoby, które
przed tą datą nie podlegały ubezpieczeniom społecznym, zobowiązane są do
zawarcia umowy z funduszem emerytalnym nie później niż w terminie 7 dni
od daty powstania obowiązku ubezpieczeń.
W przypadku
ubezpieczonych, którzy nie dopełnili tego obowiązku, Zakład Ubezpieczeń
Społecznych, po ich uprzednim wezwaniu do zawarcia umowy, wyznacza OFE
w drodze losowania.
Dla ubezpieczonych
urodzonych po 31 grudnia 1948 r. a przed 1 stycznia 1969 r. (a więc dla
tych, którzy w dniu wejścia w życie ustawy, tj. 1 stycznia 1999 r., mieli
ukończone 30 lat, lecz nie osiągnęli 50 roku życia) przystąpienie do OFE
było dobrowolne. Na podpisanie umowy z wybranym funduszem mieli czas do
końca 1999 r. Termin ten uważa się za zachowany, jeżeli osoba urodzona
po 31 grudnia 1948 r. a przed 1 stycznia 1969 r. nie podlegała obowiązkowi
ubezpieczeń społecznych w 1999 r., ale przystąpiła do OFE w ciągu 6 miesięcy
od powstania obowiązku ubezpieczeń po 31 grudnia 1999 r. oraz w dniu powstania
tego obowiązku nie ukończyła 50 lat.
Zaznaczyć
przy tym należy, że w przypadku tej grupy osób przystąpienie do otwartego
funduszu emerytalnego było nieodwołalnym oświadczeniem woli o wyborze ubezpieczenia
emerytalnego na zasadach określonych dla osób urodzonych po dniu 31 grudnia
1968 r. Oznacza to, że ubezpieczeni, którzy zawarli umowę z OFE nie mogą
się z niej wycofać. Podpisując bowiem umowę zadeklarowali chęć otrzymania
emerytury na nowych zasadach i nie dotyczą ich m.in. przepisy o możliwości
skorzystania z wcześniejszej emerytury.
Wiele jednak
osób podpisujących umowy z OFE nie zdawało sobie sprawy z konsekwencji
podjętej decyzji; obecnie występują o anulowanie umowy.
Z uwagi na
fakt, że ZUS nie jest stroną przy zawieraniu umowy z otwartym funduszem
emerytalnym, nie może rozstrzygać sporów ani anulować umowy. W tych sprawach
ubezpieczeni powinni zwracać się bezpośrednio do właściwych funduszy emerytalnych.
Zgodnie z art. 84a ustawy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych
(Dz.U. nr 139, poz. 934 z późn. zm.), ubezpieczeni urodzeni w latach 1949-1953
powinni być przed podpisaniem umowy szczegółowo poinformowani przez akwizytorów
o konsekwencjach przystąpienia do II filaru. W sprawach o roszczenia ze
stosunków prawnych między członkami funduszy emerytalnych a tymi funduszami
lub ich organami orzekają sądy ubezpieczeń społecznych właściwe dla miejsca
zamieszkania członka funduszu.
W przypadku
ubezpieczonych, którzy nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego,
cała składka na ubezpieczenie emerytalne przekazywana jest na Fundusz Ubezpieczeń
Społecznych.
Dla wszystkich
ubezpieczonych - członków OFE obowiązkowy jest podział składki na ubezpieczenie
emerytalne. Część składki pochodząca ze składki finansowanej przez ubezpieczonego,
wynosząca 7,3 % podstawy wymiaru składki, odprowadzana jest przez ZUS do
wybranego przez ubezpieczonego OFE.
Aby składka
mogła zostać przekazana na indywidualny rachunek w wybranym przez ubezpieczonego
otwartym funduszu emerytalnym, w bazie danych ZUS muszą znajdować się wypełnione
zgodnie z "Zasadami wypełniania dokumentów ubezpieczeniowych" następujące
zidentyfikowane dokumenty:
-
zgłoszenie do
ubezpieczeń (druk ZUS ZUA) dokonane przez płatnika składek,
-
imienny raport
miesięczny (druk ZUS RCA lub ZUS RNA),
-
deklaracja rozliczeniowa
(druki ZUS DRA),
-
wpłata na Fundusz
Ubezpieczeń Społecznych.
Ponadto
musi istnieć w systemie KSI zgłoszenie umowy o członkostwo dokonane przez
otwarty fundusz emerytalny z poprawnymi danymi identyfikacyjnymi ubezpieczonego
(dwa identyfikatory numeryczne oraz nazwisko i imię).
Dokumenty
mogą zostać poprawnie zidentyfikowane w systemie komputerowym ZUS tylko
wtedy, gdy zawierają prawidłowe dane identyfikacyjne płatnika składek (blok
II formularzy ubezpieczeniowych).
Co powinien zrobić ubezpieczony
- członek OFE, jeżeli stwierdzi, że składki nie są przekazywane na
jego rachunek w funduszu emerytalnym?
Ubezpieczony
- członek OFE powinien:
-
sprawdzić w swoim
funduszu, jakie dane identyfikacyjne (np. Pesel, NIP, imię i nazwisko,
data urodzenia) zostały przekazane przez OFE do ZUS,
-
porównać je ze
stanem faktycznym oraz ustalić w funduszu datę pierwszego prawidłowego
zgłoszenia danych do ZUS,
-
zgłosić się do
swojego pracodawcy (płatnika składek) z prośbą o sprawdzenie danych identyfikacyjnych,
zarówno płatnika jak i ubezpieczonego, jakie zostały przekazane do ZUS
na dokumentach zgłoszeniowych oraz dokumentach rozliczeniowych (deklaracjach
i imiennych raportach miesięcznych),
-
porównać swoje
dane identyfikacyjne przekazane przez pracodawcę (płatnika składek) do
ZUS na dokumentach zgłoszeniowych i imiennych raportach miesięcznych ze
stanem faktycznym,
-
porównać swoje
dane identyfikacyjne przekazane do ZUS przez płatnika składek z danymi
przekazanymi przez fundusz emerytalny,
-
upewnić się,
że zarówno płatnik jak i fundusz przekazali do ZUS aktualne dane identyfikacyjne,
ich zmianę (np. zmiana nazwiska w wyniku zawarcia małżeństwa) lub korektę.
Jeżeli dane identyfikacyjne zgłoszone przez płatnika i przez OFE nie zgadzają
się, właściwy podmiot, tj. płatnik składek lub otwarty fundusz emerytalny,
powinien dokonać aktualizacji przekazanych do ZUS danych (w przypadku płatnika
składek będzie to druk ZUS ZIUA).
Jeżeli dane przekazane
do ZUS przez pracodawcę (płatnika składek) i OFE są poprawne, ubezpieczony
powinien złożyć wniosek o wskazanie przyczyny nieprzekazywania składek
w terenowej jednostce organizacyjnej ZUS, właściwej ze względu na siedzibę
płatnika lub adres zamieszkania ubezpieczonego.
Wniosek powinien
być złożony według załączonego wzoru (nie jest wymagane formalne potwierdzenie
przez fundusz emerytalny ani przez płatnika składek danych, zawartych we
wniosku).
Wzór do
pobrania *.rtf - OFE_ZUS.rtf
(10,0 kB)
Jednostka
terenowa ZUS ustali przyczynę nieprzekazywania składek lub części składek
do właściwego funduszu emerytalnego oraz określi sposób dalszego postępowania.
Najczęściej występujące
błędy w dokumentach ubezpieczeniowych
Formularz
ZUS ZUA
-
niezaznaczenie
lub zaznaczenie więcej niż jednego pola (rodzaj zgłoszenia) w bloku I formularza,
-
nieprawidłowe
dane identyfikacyjne ubezpieczonego (blok III),
-
błędny lub niepełny
kod tytułu ubezpieczenia (pole 01 w bloku V),
-
niezaznaczenie
lub niepoprawne zaznaczenie zgłoszenia do poszczególnych ubezpieczeń (bloki
VI-IX).
Formularze
ZUS RCA lub ZUS RNA
-
błędny identyfikator
raportu (blok I, pole 01),
-
nieprawidłowe
dane identyfikacyjne ubezpieczonego (blok IIIA, IVA, VA, VIA),
-
brak, błędny
lub niepełny kod tytułu ubezpieczenia (pole 01 w bloku IIIB, IVB, VB,VIB),
-
błędy rachunkowe.
Formularz
ZUS DRA
-
nieprawidłowy
kod terminu przysyłania deklaracji i raportów lub jego brak (blok I, pole
01),
-
błędny identyfikator
deklaracji (blok I, pole 02),
-
błędy rachunkowe.
Dokument
płatniczy
-
wysokość wpłaty
niezgodna z kwotą do zapłaty wykazaną przez płatnika w deklaracji rozliczeniowej
ZUS DRA za dany miesiąc,
-
nieprawidłowe
wypełnienie pól: 12 "Deklaracja" oraz 13 "Nr deklaracji". Jeżeli wpłata
jest terminowa i dotyczy składki za jeden miesiąc, należy wpisać na dokumencie
płatniczym rok i miesiąc oraz numer deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA,
według której ma być rozliczona wpłata.
Zgłoszenie
umowy zawartej z OFE
-
nieprawidłowe
dane identyfikacyjne ubezpieczonego,
-
przysłanie zgłoszenia
tylko z jednym identyfikatorem (np. numerem PESEL).
Inne błędy uniemożliwiające
przekazywanie składek na rachunki w OFE
-
Niewypełnienie
bloku XI w deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA przez osobę prowadzącą pozarolniczą
działalność, która nie rozlicza i nie opłaca składek za pracowników (lub
inne osoby), a więc nie składa imiennych raportów miesięcznych.
-
Wypełnienie bloku
XI w deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA w przypadku płatnika, który składa
imienne raporty miesięczne, a więc rozlicza i opłaca składki za pracowników
(lub inne osoby).
-
Jeżeli płatnik
był zwolniony z obowiązku comiesięcznego składania deklaracji (dotyczy
to 1999 r.), a wpłata była terminowa i dotyczyła składki za jeden miesiąc,
należało wpisać na dowodzie wpłaty rok i miesiąc ostatniej deklaracji
przekazanej do ZUS, a w polu nr deklaracji "00". Częstym błędem popełnianym
przez płatników było wpisywanie kolejnego okresu deklaracji, gdy wpłata
odnosiła się do deklaracji z poprzedniego miesiąca i wpisywanie w nr. deklaracji
"01". Według takiego opisu system komputerowy próbuje zidentyfikować wpłatę
ze wskazaną na dokumencie deklaracją.
-
Przepływ składek
na konto w wybranym funduszu jest również uwarunkowany prawidłowym zgłoszeniem
umowy do ZUS przez OFE z pełnymi danymi identyfikacyjnymi osoby ubezpieczonej.
Częstym powodem braku składek jest brak w zgłoszeniu ze strony funduszu
tego identyfikatora, który wpisywany jest przez płatnika składek w imiennych
raportach miesięcznych ZUS RCA lub ZUS RNA.
-
Powodem nieprzekazywania
składek do OFE jest również przekroczenie górnej granicy rocznej podstawy
wymiaru, tzw. trzydziestokrotności oraz przebywanie cały okres rozliczeniowy
na zwolnieniu lekarskim lub urlopie bezpłatnym.